Begraven of cremeren ?

Begraven of cremeren ?

Begraven of cremeren?

Dit is een van de eerste keuzes die uw nabestaanden moeten maken na een overlijden. Daarom is het belangrijk dat uw nabestaanden op de hoogte zijn van uw keuze voor een begrafenis of een crematie. Velen hebben al een specifieke voorkeur voor begraven of cremeren, maar het kan zijn dat u nog twijfelt. We bespreken hier de voor- en nadelen van begraven en cremeren.

Hieronder zetten we de grootste verschillen tussen een begrafenis en crematie voor u op een rij.

Begrafenis:

Alle nabestaanden van de overledene kunnen het graf bezoeken. Bij een graf biedt u dus de mogelijkheid dat ook vrienden en kennissen van de overledene het graf kunnen bezoeken.
Bij een begrafenis kunt u kiezen uit verschillende soorten graven, zoals een natuurgraf, familiegraf of een algemeen graf.
Een graf heeft onderhoud nodig. Dit houden veelal de nabestaanden bij, maar er kan ook iemand voor ingehuurd worden.
De kosten voor een begrafenis zijn over het algemeen duurder omdat u te maken krijgt met grafkosten en een grafmonument.
Grafkosten worden voor een bepaalde periode afgekocht. Na deze periode kunnen de grafkosten eventueel verlengd worden.

Crematie:

De as die vrijkomt bij een crematie kunnen nabestaanden dicht bij zich houden, bijvoorbeeld in een urn of een sieraad. Ook kan ervoor gekozen worden de as op een openbare plaats te bewaren zodat iedereen de overledene kan bezoeken. Het uitstrooien van de as op een daartoe bestemde plaats is ook een mogelijkheid.
Als u een urn of een urnennis wilt begraven komt er een licht onderhoud bij kijken.
Wilt u de as in bijvoorbeeld een columbarium, urn, sieraad of urnennis bewaren? Dan brengt dit extra kosten met zich mee.
De kosten voor een crematie liggen over het algemeen een stuk lager dan de kosten voor een begrafenis.

Verschillende Culturen:

Nederland is al eeuwen lang een multiculturele samenleving, waar veel verschillende culturen en religies naast elkaar bestaan. Dit betekent ook dat er verschillende uitvaartrituelen- en regels zijn. Wij kunnen ons voorstellen dat je niet alle uitvaartrituelen in andere culturen kent.

Het is echter in sommige gevallen wel handig om kennis op te doen over uitvaartrituelen in andere culturen. Zeker als je wordt uitgenodigd voor een uitvaart van iemand met een andere culturele achtergrond. Zo weet je wat je ongeveer kan verwachten en waar je rekening mee kan houden op de uitvaart. Daarom hebben wij de belangrijkste uitvaartrituelen in andere culturen -die veel in Nederland voorkomen- voor je op een rijtje gezet.

Molukse uitvaartrituelen

De meeste Molukkers zijn protestant en vaak wordt er gekozen voor een begrafenis. Een belangrijk uitvaartritueel binnen de Molukse gemeenschap is de troostdienst die wordt gehouden op de avond vóór de begrafenis. Dit wordt de ‘malam penghiburan’ genoemd wat letterlijk 'de avond van de troost' betekent. Deze troostdienst is vaak zelfs belangrijker dan de uitvaart zelf. Er zijn veel meer mensen bij zo een troostdienst dan op de uitvaart zelf. De nabestaanden worden tijdens deze dienst door de predikant getroost met het gesproken woord. 

Bij een Molukse uitvaart wordt er op de dag van de uitvaart eerst een dienst gegeven waarna ze naar de begraafplaats gaan met de kist. Eenmaal aangekomen bij het graf wordt er vaak door een dominee een stuk uit de bijbel gelezen terwijl de aanwezigen rondom het graf staan. Nadat het 'Onze Vader' wordt gebeden gooien de naasten met bloemblaadjes. Soms worden er ook parfumflessen meegegeven in het graf. Nadat de kist is gezakt schept ieder familielid aarde over de kist.

Hindoestaanse uitvaartrituelen

Zoals bij veel uitvaartrituelen in andere culturen voeren de Hindoestanen ook rituelen uit die gericht zijn op het eren van de doden vóór en tijdens de uitvaart. Bij de Hindoestanen is het de gewoonte om te cremeren, omdat het lichaam dan het snelst terugkeert naar de 'bron'. Tijdens de uitvaart wordt meestal witte of zwart met witte kleding gedragen. Alleen een mannelijk familielid (de oudste zoon) mag de uitvaartrituelen uitvoeren. Hiervoor scheert hij zijn hoofd kaal als teken van rouw en respect.

Vooraf loopt hij eerst een aantal keer met een brandende diya (een traditioneel kommetje van klei met een watje van katoen als lont) rond de kist en brengt deze in aanraking met de mond van de overledene. Dit wordt de kus van de dood genoemd en staat symbool voor het lichaam dat wordt gecremeerd. Als laatste afscheid strooien de directe nabestaanden bloemblaadjes, kruiden en geurrijk water over het lichaam van de overledene. Daarna wordt de kist gesloten en mag de oudste zoon de kist in de oven doen om de verbranding in gang te zetten. Het lichaam van de overledene mag niet buiten het zicht van de familie worden verbrand.

Islamitische uitvaartrituelen

Bij een islamitische uitvaart komen veel rituelen kijken die zij streng naleven. Zo mogen moslims niet worden gecremeerd, maar moeten ze (het liefst) binnen 24 uur begraven worden. Dit is in strijd met de regels hier in Nederland (minimaal 36 uur), maar tegenwoordig kan daar een ontheffing voor worden aangevraagd.

Het gebed op de dag van de uitvaart vindt plaats bij de moskee. Er worden buiten de moskee drie rijen gemaakt waarbij iedereen in de richting van Mekka staat. De mannen staan op de eerste rij, in het midden staan de kinderen en op de laatste rij staan de vrouwen. Na het gebed wordt de kist naar de begraafplaats gebracht. De dragers van de kist wisselen elkaar regelmatig af. Omdat het dragen van de kist wordt gezien als een goede daad willen veel mannen hier bij helpen. Het kan zo zijn dat je geen vrouwen ziet op de begrafenis. In sommige islamitische gemeenschappen moeten de vrouwen namelijk thuis blijven of buiten de begraafplaats wachten. Zij mogen pas vanaf de dag erna het graf bezoeken. Dit hangt af van de geloofsrichting en de rituelen van de familie van de overledene. Bij een islamitische uitvaart is het niet de bedoeling om bloemen, kaarsen of andere spullen bij het graf achter te laten. In ons artikel Islamitische uitvaart: gebruiken en rituelen lees je nog meer over islamitische uitvaartrituelen.

Joodse uitvaartrituelen

Bij een joodse uitvaart is het een ritueel om het lichaam te begraven in plaats van te cremeren. Kenmerkend voor een joodse uitvaart is dat er veel somberheid heerst. Bij de orthodoxe joden zijn bijvoorbeeld net zoals bij de moslims bloemen niet toegestaan. In plaats van bloemen worden er steentjes bij het graf neergelegd om te laten blijken dat de overledene niet vergeten wordt. Na de rouwdienst wordt de kist naar het graf gebracht, waarna de aanwezigen rondom het graf gaan staan. Eerst gooien de familieleden ieder drie scheppen met aarde op de kist en vervolgens doen de overige aanwezigen hetzelfde. Bij de liberale joden mogen zowel vrouwen als mannen hier aan deelnemen, maar bij de orthodoxe joden mogen alleen de mannen dit doen.

Goed om te weten is dat ze het op prijs stellen als je hen pas troost nadat de overledene is begraven. Zij vinden dat de nabestaanden zich eerst bezig moeten houden met het respecteren van de doden in plaats van het troosten van de levenden zolang het lichaam nog niet begraven is. In ons artikel Joodse uitvaart: gebruiken en rituelen lees je meer over de joodse uitvaart.